calendar

...
ควรให้อภัย
เมื่อเทอไม่รักฉันเหมือนเดิม
ภาวนา
พักนี้ป่วยบ่อย
นิสัยแย่ๆที่แก้ไม่หาย
ลังเล
รู้สึกไม่ดี
อยากให้ที่รักหาย และไม่อยากให้เป็นตามดวง
ที่รักไปดูดวงมา
วันวาเลนไทน์
มาถูกทางรึเปล่า
ขอให้ได้ไปทีนะ ^^
เจอกันแล้ว
ขอโทด
ปีใหม่กับ 4 เดือน
วันคริสมาสตร์
สู่สภาวะปกติ
วันเหม่อเหม่อ
วันที่ฉันกลัว
เทเลโบ
3 เดือน
ไม่ได้อัพนานละ
แสดงนิสัยตัวเองให้แฟนเห็นแต่แรก
เมื่อไหร่ฉันจะดีพอ
มาระบาย
วันเกิดที่รัก
ดูแลตัวเองด้วยนะ
ลอยกระทงหรือลอยคอ
2 เดือน
อย่าใจน้อย



มาถูกทางรึเปล่า

ไม่รู้คิดผิดหรือคิดถูก ที่เลือกทางนี้

ตอนแรกได้งานทำที่กรุงเทพ

แต่ตัดสินใจมาเปิดร้านขายของที่บ้าน

แรก ๆ เหนื่อย ลูกค้าไม่ค่อยมี เด็กโรงเรียนหน้าบ้านก็ไม่ค่อยเค่า

หลังๆมาก็เข้าเรียบร้อยแล้วละ

เปิดได้ปีต่อมา พอเกิดอุบัติเหตุตอนเกษียณ ต้องปิดร้านเป็นเดือนไปดูแล

แถมได้รับข่าวร้ายว่า พ่อมีเมียน้อยทางนั้น แม่เครียดโกรธพ่อมาก

แม่ตัดสินใจเออรี่ออกจากที่โรงเรียน

ทุกๆวันต้องได้รับภาระ ทำกับข้าว ดูแลร้าน

บางวัน พ่อกับแม่ก็ทะเลาะกันเรื่องเดิมๆ

แม่ก็บ่นเรื่องร้านว่าเราไม่ดูแล

บางทีงานของเราเสร็จแล้ว แต่มันไม่พอสำหรับแม่

แม่ก็ด่าทอด้วยอารมณ์รุนแรง ว่าเราไม่สนใจดูแลร้าน

...

เรามีแฟน เราบอกเล่าให้แม่ฟังว่ามี เพราะคิดว่าตัวเองเรียนจบแล้ว

แต่แม่บางวันดี บางวันร้าย

วันไหนร้ายๆก็ว่าผู้ชายแบบไหนจะเอาเราเป็นเมีย

ท้อใจนะทำความดีแล้วแม่ไม่เคยเห็น

แม่ชอบทำตัวเองให้เหนื่อย ๆ เหนื่อยแล้วก็ด่าคนอื่น

แม่ไม่เคยรู้ว่าทำให้ลูกเครียดแทบบ้า

แม่มักจะด่าว่า แม่สามีจะไม่ชอบเรา เราทำตัวแย่

เราเองก็ไม่รู้เราผิดตรงไหนหนักหนา

ผิดกับพี่สาว แม่แทบจะเทินทูนบูชา

ตามใจทุกอย่างอยากได้อะไรก็ให้

เดือนนึงหมดเงินกับพี่สาวเป็นหมื่นไม่ปริปากบ่น

พอพี่สาวกลับมาบ้าน แม่ดูแลปรนนิบัติตามใจ

ทั้งที่เราต้องเปิดร้าน แต่ต้องทำให้พี่สาวสุขสบาย

พ่อกับแม่ จะไม่ทะเลาะกัน และไม่บ่นตอนพี่สาวอยู่

แกบอกว่า ไม่อยากให้พี่สาวเครียด

พอพี่สาวไปเท่านั้นละ เหมือนพายุที่มันสะสม กระหน่ำลงมา

คนรับเต็มๆคือเรา แบกไว้ หลายคนบอกปล่อยวาง

แต่ให้ไปวางตรงไหนมันรับทุกวันจนเต็ม

เคยคิดอยู่เสมอว่า ถ้าเราทำงานที่เดิม ป่านนี้เราจะเป็นยังไง

เคยคิดหนี หนีไปไกลๆไม่ไหวแล้วเครียด

พี่ที่ทำงานบอก สงสารที่เห็นเราจะเป็นโรคประสาทตั้งแต่ตอนสาวๆ

อยากเที่ยว อยากพักผ่อนแม่ก็ให้ไป

เดือนนึงถ้าไม่ได้ไปซื้อของ ก็ไม่ได้ก้าวเท้าออกไปจากที่บ้าน

อยากเห็นครอบครัวที่มีความสุข ไม่ใช่ทุกข์แบบนี้

อยากระบายความรู้สึกให้แฟนฟัง แต่ไม่เอา ไม่อยากให้เครียด

เราเองก็แทบบ้า แม่บ่นทีแม่ไม่เคยรู้ว่าหลิวเครียดแค่ไหน

เครียดแต่ละที ต้องแอบไปกินยาแก้ปวด กิน 2 เม็ดไม่หายหรอก

หุหุ มาพิมพ์บ่นระบายไว้ เผื่ออะไรๆมันจะดีขึ้นกว่านี้

     Share

<< ขอให้ได้ไปทีนะ ^^วันวาเลนไทน์ >>

Posted on Tue 9 Feb 2010 11:19
 

Comments

 
 
Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh